Από Chalice: Απόσπασμα απ' το παρακάτω post δημοσίευσα και σ' ένα άλλο blog απάντηση σε αναφορά στην καλύτερη μπύρα που έχω δοκιμάσει ποτέ... τη τραπιστική Westvleteren 12.

Δεν είχα την τύχη να βρεθώ στο Westvleteren αλλά την 12άρα τους τη δοκίμασα, παραγγελία απ’ το Belgian Shop στα 12$ πέρυσι, όταν το $ ήταν πιο συμφέρον…
Την πρώτη απ’ τα δυο μπουκάλια την δοκίμασα πέρυσι και έμεινα απολύτως ικανοποιημένος. Κορυφαία μπύρα, που σύμφωνα με τις δικές μου εμπειρίες και γευστικές κλίσεις, συγκρίνεται μόνο με τη Rochefort 10 (με τη rochy να μένει δέυτερη) Καλύτερη απ’ τη St. Bernardus 12 και τη Chimay Blue.
Η δεύτερη Westy άνοιξε σήμερα, ένα χρόνο μετά, αφού έμεινε στο υπόγειο σε σταθερή θερμοκρασία περίπου 15 βαθμών, για να γιορτάσω ένα σημαντικότατο γεγονός.

Μπορεί η εικόνα του θεϊκού ποτού, με τον ελάχιστο αφρό αυτή τη φορά, να μην μ' ενθουσίασε, αλλά το μυστηριακό βαθυκάστανο χρώμα της, με τις βυσινί πινελιές, παραμένει μοναδικό. Σηκώνω το ποτήρι στο φως και χαζεύω το πλήθος των μικρών σωματιδίων μαγιάς που αιωρούνται στη μέση του θολού σώματος. Όσο περνά η ώρα αυτά θα κάθονται στον πάτο κι εγώ με κυκλικές κινήσεις θα τα ξαναζωντανεύω. Με την ανάδευση τ' αρώματα ξεχύνονται ζεστά και πιο πλούσια, αλλά πάντα διακριτικά και πλήρως ισσοροπημένα.

Δοκιμάζω την πρώτη γουλιά, την στριφογυρίζω στο στόμα και μένω άφωνος. Το ‘ξερα πως η Westvleteren επιδέχεται παλαίωση αλλά δεν περίμενα πως θα μπορούσε να γίνει ακόμα καλύτερη. Σήμερα διακρίνω ακόμα πιο περίπλοκες και όμορφα ισσοροπημένες γεύσεις. Δαμάσκηνο, σοκολάτα, καραμέλα, ξύλο του βαρελιού. Διακριτική η παρουσία του αλκοόλ σε σημείο που απλά να σε συναρπάζει το άρωμά του. Βελούδινη αίσθηση γύρω απ’ τη γλώσσα και μια ιδέα πιο όξινη στον ουρανίσκο.

Για μένα… απλά… η καλύτερη μπύρα του κόσμου!

Δε μπορώ παρά να συμφωνήσω με τον φίλτατο Chalice γι' αυτό το αριστούργημα. Είχα την τύχη να δοκιμάσω αρκετά μπουκάλια (διαφόρων χρονολογιών) και έτσι να αποκτησω όσο το δυνατόν καλύτερη γνώμη μπορώ για την Westy 12. Ολος ο ντόρος που γίνετια γι'αυτήν πραγματικά αξίζει. Είναι για μένα η πιο ισορροπημένη μπύρα απο κάθε άποψη. Τα αρώματα και οι γεύσεις από δαμάσκηνα,σταφίδα, σύκα, ένα ευχαριστο άρωμα ξύλου βαρελιού (οσο περνάει ο χρόνος γίνεται και πιο αντιληπτή), νότες σοκολάτας και καραμέλας συμπληρώνουν η μία την άλλη και η ελαφρά πικράδα από την διακριτικότατη παρούσια του λυκίσκου έρχεται να ισορροπήσει τη γλύκα των υπόλοιπων αρωμάτων οδηγώντας σε ένα ξηρό τελειώμα με υπέροχη επίγευση που διαρκεί. Το αλκοόλ προσφέρει όλη τη ζεστασία του χωρίς να γίνεται αντιληπτό σα γεύση. Η παλαίωση της συγκεκριμένης μπύρας σε καλες συνθήκες ενισχύει το ήδη κορυφαίο σύνολο.
Κατα προτίμηση πίνεται μόνη της για να μην απασχολήσεται τον ουρανίσκο σας με επιπλέον γεύσεις. Αν σώνει και καλά θέλετε κάτι μαζί δε θα μπορούσα παρά να προτείνω λίγο ροκφόρ μαζί με σύκα. θα τη σέρβιρα στους 13 - 14 βαθμούς με τη μπύρα να φτάνει στο απώγειο και να ελευθερώνει όλα τα αρώματα στους 15-16.

Λίγα ιστορικά που χρώσταγα για το τραππιστικό μοναστήρι Saint Sixtus και τις κορυφαίες μπύρες Westvleteren.

Το μοναστήρι ιδρύθηκε το 1831, από μοναχούς που ήρθαν απ’ το μοναστήρι του Mont des Cats, 14χλμ μακριά, στη γειτονική Γαλλία. Οι μοναχοί ήρθαν προσκεκλημένοι και εγκαταστάθηκαν στην περιοχή όπου μόναζε ένας ερημίτης από το Poperigne, ο Jan Baptist Victoor.
Η πρώτη αυτή κοινότητα, στενά δεμένη με το Mont des Cats, έχτισε το μοναστήρι του Saint Sixtus και συνέχισε να μεγαλώνει, ώσπου έφτασε να στείλει μια ομάδα στο Scourmont (Chimay) και να ιδρύσει το εκεί τραππιστικό μοναστήρι. Μια ακόμη ομάδα έφτασε μέχρι τον Καναδά.

Οι μοναχοί του Saint Sixtus, όπως αναμενόταν από τραππιστές, ξεκίνησαν από νωρίς τις αγροτικές δουλειές για την συντήρηση του μοναστηριού και μέσα σ’ αυτές και την ζυθοποιία, η οποία ήταν σημαντική. Το ζυθοποιίο μάλιστα του Saint Sixtus ήταν ίσως το μοναδικό μοναστήρι που δεν έχασε στο πόλεμο τα χάλκινα καζάνια του, μια και δε το είχαν καταλάβει οι Γερμανοί. Στο 2ο παγκόσμιο πόλεμο μάλιστα, στις εγκαταστάσεις του μοναστηριού και γύρω από αυτό, βρήκαν καταφύγιο πάνω από 400.000 στρατιώτες και πρόσφυγες.



Μετά τον πόλεμο, ο ηγούμενος Dom Gerardus Deleye, πήρε κάποια μέτρα για να επαναφέρει τη μοναστική κοινότητα στην πρότερη ασκητική ζωή και μείωσε την παραγωγή μπύρας στο ελάχιστο, για την συντήρηση του μοναστηριού. Για να καλυφθούν όμως και οι ανάγκες της πέραν του μοναστηριού κοινότητας, έκανε μια συμφωνία με τη ζυθοποιία St. Bernardus, στο γειτονικό χωριό Watoo, ώστε να παρασκευάζει αυτό μπύρα για τους κατοίκους. Η συμφωνία αυτή κράτησε μέχρι το 1992 και οι μπύρες της St. Bernardus έβγαιναν με την ετικέτα Saint Sixtus-Watoo. Οι μπύρες του Watoo, είχαν μεγάλη επιτυχία, χωρίς να είναι πανομοιότυπες με αυτές του μοναστηριού, που μετά το 89, οπότε και ανακαινίστηκε το ζυθοποιείο του Saint Sixtus , ξεκίνησε μια νέα εποχή στην παρασκευή μπύρας, υπό τον «ευλογημένο» αδελφό Mattias. Στα «θαύματα» του Mattias οφείλεται η εξαίρετη μπύρα Westvleteren, που έφτασε να θεωρείται ως η καλύτερη μπύρα του κόσμου!

Η ζυθοποιία του St. Bernardus, είχε πάντα μια ιδιαίτερα στενή σχέση με το μοναστήρι του Saint Sixtus. Όταν σε καιρούς αναταραχών, οι μοναχοί του Mont des Cats, είχαν καταφύγει απ’ τη Γαλλία στη περιοχή, είχαν δημιουργήσει ένα «μετόχι» το οποίο ονομάστηκε «Het Kapittel» (όνομα που πήρε αργότερα άλλη τοπική ζυθοποιία) και δημιούργησαν μια φάρμα παραγωγής γαλακτοκομικών. Όταν οι μοναχοί επέστρεψαν στη Γαλλία, τη φάρμα ανέλαβε μια οικογένεια ονόματι Claus. Η ίδια οικογένεια, όταν υπήρξε η ζήτηση, μετέτρεψε τη φάρμα σε ζυθοποιία, παρήγαγε μπύρα σε συνεργασία με το Saint Sixtus. Μετά το ’92, που η συμφωνία με το St.Sixtus έληξε, οι μπύρες της οικογένειας Claus συνεχίζουν να παρασκευάζονται με επιτυχία, με το όνομα Saint Bernardus. Για κάποιο διάστημα μάλιστα, ανέγραφαν στην ετικέτα τους και το χαρακτηρισμό «Τραππιστική Μπύρα» που όμως υποχρεώθηκαν να τον εγκαταλείψουν, ύστερα από καταγγελία των συνασπισμένων τραππιστικών μοναστηριών.

Μέχρι το θάνατο του αδελφού Mattias, το ’95, το Saint Sixtus παρήγαγε μόνο δυο είδη μπύρας. Μια ελαφριά για την καθημερινότητα των μοναχών και μια δυνατή που έπιναν τις γιορτές ή και πρόσφεραν στους επισκέπτες του μοναστηριού, οι οποίοι έβρισκαν φιλοξενία στο μεγάλο ξενώνα τον οποίο είχε προβλέψει ο Dom Gerardus. Και οι δύο μπύρες ήταν σκουρόχρωμες. Η ξανθιά Westvleteren δημιουργήθηκε το 1999, όταν πρωτολειτούργησε και το Café «In De Vrede» απέναντι απ’ το μοναστήρι, σε μια προσπάθεια των μοναχών να προφυλάξουν την μοναστική ζωή τους απ’ τους όλο και αυξανόμενους επισκέπτες. Οι φημισμένες μπύρες της Westvleteren, η ξανθιά Νο8 η Dubel με το No10 και η Abt με το No 12, είναι διαθέσιμες είτε στο In De Vrede, είτε μπορεί να τις αγοράσει κάποιος από την πόρτα του μοναστηριού, με περιορισμούς στην ποσότητα και έπειτα από ραντεβού.



Αυτή ακριβώς η δυσκολία στην διάθεση της Westvleteren, μαζί και με το χαρακτηρισμό της από κορυφαίους κριτικούς ως μια απ’ τις καλύτερες μπύρες του κόσμου, δημιούργησε ένα μύθο γύρω απ’ τα’ όνομά της. Οι μοναχοί του Saint Sixtus, προσπαθούν να διαχειρισθούν σωστά τη βαριά κληρονομιά του «ευλογημένου» Mattias, διατηρώντας όμως και τον μοναστικό χαρακτήρα της κοινότητάς τους. Θέλουν να φτιάχνουν τη μπύρα τους για να κερδίζουν τα προς το ζην, όχι να ζουν για να φτιάχνουν μπύρα. «Είμαστε μοναχοί, όχι ζυθοποιοί» επιμένουν να λένε. Όταν όμως έρχονται αντιμέτωποι με το γεγονός πως οι μπύρες τους πωλούνται στο εμπόριο δέκα φορές πάνω απ’ τη τιμή που τη διαθέτουν αυτοί, τότε δυσανασχετούν, λέγοντας πως «εμείς πάντα τονίζουμε (και γράφουμε στην απόδειξη) πως δεν επιτρέπεται η μεταπώληση της μπύρας».

Κι όμως, ενώ οι μοναχοί έχουν κάνει προσπάθεια να ελέγξουν τη διάθεση της μπύρας, αποκλείοντας τους μεγάλους έμπορους, περιορίζοντας τις ποσότητες που μπορεί να πάρει ο καθένας απ’ το μοναστήρι, οι Westvleteren έχουν καταλήξει να πωλούνται πανάκριβα, τόσο σε διάφορες ειδικές κάβες, όσο και σε συγκεκριμένα e-shops. Ο αδελφός Joris μάλιστα ισχυρίζεται πως η κοινότητα έχει έρθει σε επικοινωνία με τους «παρανόμους» και προσπαθεί να τους «συνετίσει» ώστε να μην μεταπωλούν τα προϊόντα τους και μάλιστα σε αυτές τις ακριβές τιμές.
Ίσως η μόνη λύση ώστε να γίνει αυτό θα ήταν είτε οι μπύρες να πωλούνται απ’ το μοναστήρι σε πολύ ακριβή τιμή, ώστε ν’ αποθαρύνονταν οι μεταπωλητές, είτε να διατείθενται μόνο για κατανάλωση στο In De Vrede (που ανήκει στη μονή) προς τέρψη των επισκεπτών της μονής.

Οι φημισμένες μπύρες της Westvleteren, η ξανθιά Νο8 η Dubel με το No10 και η Abt με το No 12, είναι διαθέσιμες είτε στο In De Vrede, είτε μπορεί να τις αγοράσει κάποιος από την πόρτα του μοναστηριού, με περιορισμούς στην ποσότητα και έπειτα από ραντεβού.

Καταπληκτικό το άρθρο Chalice ! Μια μικρη διόρθωση μόνο , δεν υπάρχει Νο10. Είναι Westvleteren Blond ,Westvleteren 8 και Westvleteren 12.
H Westvleteren Blond αντικατέστησε την Westvleteren 6 με το κόκκινο καπάκι (την οποία αν ψάξει κανείς τη βρίσκει ακόμα συνήθως vintages 95 - 98 σε υψηλές τιμές).

Ορίστε και η ετικέτα της Westvleteren τότε που υπήρχε στενή σχέση με τη ζυθοποιία του St. Bernardus.



Σας θυμίζει κάτι

Nightfall έγραψε:
Οι φημισμένες μπύρες της Westvleteren, η ξανθιά Νο8 η Dubel με το No10 και η Abt με το No 12, είναι διαθέσιμες είτε στο In De Vrede, είτε μπορεί να τις αγοράσει κάποιος από την πόρτα του μοναστηριού, με περιορισμούς στην ποσότητα και έπειτα από ραντεβού.

Καταπληκτικό το άρθρο Chalice ! Μια μικρη διόρθωση μόνο , δεν υπάρχει Νο10. Είναι Westvleteren Blond ,Westvleteren 8 και Westvleteren 12.
H Westvleteren Blond αντικατέστησε την Westvleteren 6 με το κόκκινο καπάκι (την οποία αν ψάξει κανείς τη βρίσκει ακόμα συνήθως vintages 95 - 98 σε υψηλές τιμές).

Ορίστε και η ετικέτα της Westvleteren τότε που υπήρχε στενή σχέση με τη ζυθοποιία του St. Bernardus.



Σας θυμίζει κάτι

Σωστός ο Nightfall! Επίτηδες έκανα λάθος να δω αν με παρακολουθείς Αλέξανδρε Ευχαριστώ και για την ετικέτα του μετέπειτα St.Bernardus. Την έψαχνα τόση ώρα...

Έχουμε λοιπόν: Westvleteren Blonde με 5.8% αλκοόλ, Westvleteren Acht (8)T με 8% αλκοόλ και Westvleteren Twaalf (12) με 10.2%.
Εδώ να πω πως παλιά, η 12άρα έβγαινε κοντά στα 12% αλκοόλ, αλλά τελευταία, που άλλαξαν τη μαγιά και χρησιμοποιούν μαγιά απ' το Westmalle, προσπαθούν να κρατήσουν πιο χαμηλά το αλκοόλ, κοντά στο 10%, γιατί η νέα μαγιά είναι πιο ευαίσθητη και η ζύμωση πιο δύσκολη (κι έχουμε να προλάβουμε και τον εσπερινό)

Και δυο πράγματα ακόμα.
Tο αβαείο του St. Sixtus είναι το μόνο τραππιστικό μοναστήρι όπου μόνο μοναχοί ασχολούνται με την παραγωγή της μπύρας εκτός από δυο-τρεις υπαλλήλους που κάνουν βοηθητικές δουλειές)



Οι Westvleteren επίσης, είναι οι μόνες μπύρες που δεν έχουν ετικέτες. Όλες οι απαραίτητες πληροφορίες, όπως το αλκοόλ και η ημερομηνία "best before"(αν και κάποιοι υποστηρίζουν οτι ειδικά οι Westy έπρεπε να φέρει ημερομηνία "best after") βρίσκονται πάνω στο καπάκι. Η ετικέτα στην παραπάνω φωτό την βάζουν αυθαίρετα οι εισαγωγείς στην Αμερική, για να μην είναι παράνομοι. Τώρα πως δεν είναι παράνομοι, όταν το μοναστήρι απαγορεύει την μεταπώληση δε ξέρω...

Πολύ σωστές και χρήσιμες οι προσθήκες σου Νίκο.
Να προσθέσω και γω με τη σειρά μου ότι ποια για να πάρεις απο το Μοναστήρι πρέπει να κλεισεις ραντεβού με τηλέφωνο και να υπάρχει διαθεσιμότητα (αν ενδιαφέρεται κάποιος το τηλέφωνο είναι +32 70/21.00.45, διεύθυνση : Donkerstraat 12, B -8640 Westvleteren ).

Οι τιμές είναι (ανά 24 άδα):

Westvleteren Blond : 25
Westvleteren 8 : 30
Westvleteren 12 : 35

+12 ευρώ για την ξύλινη κάσα και την αξία των μπουκαλιών (9,6 + 24 χ 0,10 αντίστοχα). Δηλαδή αν επιστρέψεις την κάσα και τα μπουκάλια τα παίρνει πίσω ! Ετσι βγαίνει η τιμή ανα μπύρα η 12 1,46 περίπου (και στα ευρωπαικά καταστήματα πωλείται παράνομα πάντα 8-14 ευρώ κατα μέσο όρο ενωστην Αμερική συχνά 20-30 δολλάρια !! Οχι απλά είναι παράνομα αλλα η αισχροκέρδια φτάνει σε απίστευτα επίπεδα !

Nightfall έγραψε:
...για να πάρεις απο το Μοναστήρι πρέπει να κλεισεις ραντεβού με τηλέφωνο και να υπάρχει διαθεσιμότητα

Ούτε γκόμενα να ήτανε


Nightfall έγραψε:
(αν ενδιαφέρεται κάποιος το τηλέφωνο είναι +32 70/21.00.45, διεύθυνση : Donkerstraat 12, B -8640 Westvleteren ).

Κουβέντα να γίνεται, δηλαδή. Σιγά μην πιάσω γραμμή...

Ήθελα να ξέρω, αν κλείσω ραντεβού πόσο μπορώ να το μεταπωλήσω στη μαύρη αγορά



Οι καλόγεροι λένε πως για να μειώσουν το μποτιλιάρισμα που γίνεται απ' τις 5 τα χαράματα έξω απ' το μοναστήρι (μη τους χαλάμε και τον όρθρο με τα κορναρίσματα ) θα μειώσουν κι άλλο τον αριθμό των καφασιών που μπορεί να πάρει ο καθένας.

Χαχα. Ακριβώς έτσι είναι. Και στο site τους λένε αν πάρετε τηλέφωνο πρέπει να δείξετε ΠΟΛΥ υπομονή

Παληκάρια ... χαλαρώστε ...

Πείτε μου απλά πόσα τεμάχια θέλετε από Westvleteren και θα σας τα κρατήσω ...

Έφερε χθες ο περιπτεράς της γειτονιάς μου που λέγαμε ...

Άργησε λίγες μέρες αλλά άξιζε ... Οπότε περιμένω ... παραγγελίες!



Παρουσίαση για την άλλη καταπληκτική ετικέτα της Westy... την Westvleteren 8 μπορείτε να βρείτε ΕΔΩ ΑΚΡΙΒΩΣ