|
Πληροφορίες |
 | Total |
Online |
 | Super Admins |
1 |
 | Admins |
0 |
 | Members |
1 |
 | Visitors |
24 |
| Who's Online? |
| machivv |
| Member Stats |
| Newest |
machivv |
|
|
|
| Οι Τελευταίες Δημοσιεύσεις |
|
|
-
Και η τυχερή είναι... 
Θεοδωρίδου Μαρία
Επιτέλους!!!!
Τα 30 ποτήρια βρήκαν ιδιοκτήτρια. Πολλά συγχαρητήρια στη νικήτρια του διαγωνισμού... Ελπίζουμε τα ποτήρια αυτά να είναι η αφορμή για τη δημιουργία μιας νέας συλλογής ή να εμπλουτίσουν μια ήδη υπάρχουσα!!!
Ευχαριστούμε όλους τους φίλους για τη συμμετοχή τους και τους καλούμε να συμμετέχουν και στον επόμενο διαγωνισμό με ένα νέο δώρο μεγάλης αξίας... Μείνετε online!
Φωτογραφίες από την παράδοση του δώρου, σύντομα!
-
Και η τυχερή είναι...
Θεοδωρίδου Μαρία
Επιτέλους!!!!
Τα 30 ποτήρια βρήκαν ιδιοκτήτρια. Πολλά συγχαρητήρια στη νικήτρια του διαγωνισμού... Ελπίζουμε τα ποτήρια αυτά να είναι η αφορμή για τη δημιουργία μιας νέας συλλογής ή να εμπλουτίσουν μια ήδη υπάρχουσα!!!
Ευχαριστούμε όλους τους φίλους για τη συμμετοχή τους και τους καλούμε να συμμετέχουν και στον επόμενο διαγωνισμό με ένα νέο δώρο μεγάλης αξίας... Μείνετε online!
Φωτογραφίες από την παράδοση του δώρου, σύντομα!
-
Φίλοι επισκέπτες έχετε επιχείρηση;
Το www.all4beer.com σας προσκαλεί να γίνετε μέλος της μεγάλης παρέας του.
Συμπληρώστε την φόρμα εγγραφής, ενταχθείτε στις συμβεβλημένες με το Club all4beer.com επιχειρήσεις και ελάτε πιο κοντά στην μεγαλύτερη μπυροφιλική κοινότητα της χώρας, ενισχύοντας ταυτόχρονα τις πωλήσεις σας.
Διαβάστε περισσότερα...
-
Κάρτα Μέλους... Επιτέλους !!
Μπορείτε να εγγραφείτε και να παραλάβετε την κάρτα μέλους ώστε να απολαμβάνετε κι εσείς τα προνόμια του Club all4beer.com. Με την εγγραφή σας στο Club all4beer.com έχετε την ευκαιρία να έχετε εκπτώσεις από τις καταναλώσεις σας στις συμβεβλημένες μπυραρίες και σε κάβες σε όλη την Ελλάδα.
|
|
-
Γράφει ο Beerakias | 19 Ιουνίου 2010 Για το all4beer.com
To all4beer.com έφτασε το ένα εκατομμύριο επισκέπτες.
 Για μας που το ονειρευτήκαμε πριν χρόνια είναι σίγουρα μεγάλη ικανοποίηση. Δεν κρύβουμε την ευχαρίστησήμας καθώς βλέπουμε ότι οι ιδέες παίρνουν σάρκα και οστά.
Αισθανόμαστε ικανοποιημένοι γιατί –όχι εμείς αλλά οι άλλοι-αναγνωρίζουν τη συμβολή μας στην αλλαγή του μπυροτοπίου στη χώρα μας, όταν η μπύρα ήταν υπόθεση λίγων ή υπόθεση κυρίως μαζικής κατανάλωσης.
Χαιρόμαστε γιατί αρχίζει ν΄αλλάζει αυτή η κατάσταση και ονειρευόμαστε η μπύρα να καθιερωθεί στη θέση που της αξίζει. Σαν ποτό με τεράστιο πλούτο και ποικιλία, με απεριόριστο φάσμα γεύσεων, με κουλτούρα που ενισχύει την κοινωνικότητα.
-
17 Μαϊου 2010 | Γράφει ο panagiof για το all4beer.com
Η ζυθοποιία Bavik εδρεύει στο χωριό Bavikhove [στα γερμανικά σημαίνει “η φάρμα των κατοίκων της Bavo”] στην Δυτική Φλάνδρα. Όλα ξεκίνησαν τον Αύγουστο του 1894 όταν ο Adolphe de Brabandere, αγρότης στο επάγγελμα, κατέθεσε αίτηση στο δημοτικό συμβούλιο της Bavikhove για να λάβει την άδεια να κατασκευάσει μια ζυθοποιία. Ως τότε, όπως πολλοί στη περιοχή, παρήγαγαν μπύρα για ιδία κατανάλωση. Εκείνη την χρονιά, ένα από τα παιδιά του, ο Joseph, παρήγαγε τη πρώτη του μπύρα.
-
Γράφει ο H. Lupulus | 16 Μαΐου 2010 Για το all4beer.com 
“Πρόσθετα” στην μπύρα
Έχοντας λοιπόν ξεκαθαρίσει μερικά πολύ βασικά πράγματα ας έρθουμε τώρα στα “καθ’ ημάς”.
Και ας αναφερθούμε αρχικά στα “πρόσθετα” που “ανέδειξε” ο φίλος John Rebus, μιας και ήταν εκείνα που είδαν όντως το φως της δημοσιότητας τα προηγούμενα χρόνια μέσα από σειρά δημοσιευμάτων, και που όπως και να το κάνουμε ακούγονται “κάπως” (από περίεργα έως τρομακτικά!).
α. Β-γλυκανάση: Πρόκειται για ένζυμο δηλ. για ειδική πρωτεΐνη που δρα ως βιο-καταταλύτης.
-
08 Μαϊου 2010 | Γράφει ο Thanasis για το all4beer.com
Την μπύρα, ως γνωστόν, δεν την απολαμβάνουμε μόνο στο ποτήρι μας, αλλά και στο πιάτο μας ... Κορυφαίοι chefs ανά τω κόσμω, έχουν χρησιμοποιήσει στη μαγειρική και στις συνταγές τους την μπύρα ως ένα εκ των βασικών συστατικών...
Μια νόστιμη εναλλακτική πρόταση ...
-
Γράφει ο Chalice | 7 Μαΐου 2010 Για το all4beer.com 
Ήταν γύρω στο 1980 όταν ο εικοσιδυάχρονος τότε Larry Bell είχε τις πρώτες επαφές του με το home brewing, κάνοντας δοκιμές με εκχυλίσματα λυκίσκου για λογαριασμό κάποιας εταιρείας.
Το 1983, με τα 200 δολάρια που του έστειλε δώρο γενεθλείων η μάνα του, σκέφτηκε να ξεκινήσει το δικό του μαγαζί με είδη home brewing. Αγόρασε μια κατσαρόλα των 15 γαλονιών και έπεισε ένα δικηγόρο να τον βοηθήσει να ξεκινήσει την εταιρεία, αμείβοντάς τον με μερίσματα απ’ τις μετοχές της μελλοντικής του εταιρείας.
-
Γράφει ο Μίχος | 6 Μαΐου 2010 Για το all4beer.com
Birra a Roma ?
Το να πλέξει κάποιος το εγκώμιο της Αιώνιας Πόλης, της Ρώμης ... είναι κάτι που προσωπικά το θεωρώ ένα πολύ δύσκολο εγχείρημα, αφού κινδυνεύει άμεσα να φανεί πολύ λίγος και πολύ μικρός μπροστά στο Μεγαλείο της, ακόμα κι αν χρησιμοποιήσει τα καλύτερα και δυνατότερα εκφραστικά μέσα ...
Δεν υπάρχει καλύτερος τρόπος να υμνήσεις αυτήν την πόλη, παρά μόνο αν την επισκεφτείς και καταφέρεις έστω και για λίγες στιγμές να αναβιώσεις και να ζωντανέψεις μέσα στο μυαλό και την καρδιά σου όλο αυτό το υπέρλαμπρο παρελθόν της ...
-
Γράφει ο Beerakias | 12 Οκτωβρίου 2009 Για το all4beer.com
Αύγουστος 2006. Σ’ ένα υπόγειο της κεντρικής πλατείας των Βρυξελών που στεγάζεται η μικροζυθοποιία-μπυραρία-εκθεσιακός χώρος της Ένωσης Βέλγων Ζυθοποιών ( Beer Paradise), δύο εραστές της μπύρας επηρεασμένοι λίγο από τον τόπο και τον χώρο, λίγο από τις υπέροχες μπύρες αποφάσισαν ότι δεν πάει άλλο. Οτι η σκέψη που καιρό στριφογυρίζει στο μυαλό και στις συζητήσεις πρέπει να γίνει πραγματικότητα.
|
|
|
11ο Belgian Beer Weekend - Bρυξέλλες 2009 |
|
7 Οκτωβρίου 2009 | Γράφει ο Chalice για το all4beer.com
Το Σάββατο 5 Σεπτεμβρίου, βρέθηκα με τη γυναίκα μου στις Βρυξέλες για να ζήσω από κοντά, έστω και μόνο για μια μέρα, ένα απ’ τα σπουδαιότερα φεστιβάλ μπύρας στην Ευρώπη, το Belgian Beer Weekend. Όπως κάθε χρονιά, το πρώτο ΣΚ του Σεπτέμβρη, οι μεγαλύτεροι ζυθοποιοί του Βελγίου συναντιούνται στην Grande Place, κάτω απ’ το Maison des Brasseurs, την παλιά έδρα της συντεχνίας των ζυθοποιών και τώρα στέγη των «Ιπποτών της Συντεχνίας» σημαντικών προσωπικοτήτων δηλαδή του κλάδου.
Το φεστιβάλ είχε στηθεί στο κέντρο της ορθογωνικής πλατείας, αφήνοντας πολύ χώρο για τα καταστήματα και τους επισκέπτες της μεγαλοπρεπούς Grande Place. Στην περίμετρο υπήρχαν κινητά κιγκλιδώματα που επέτρεπαν στους επισκέπτες να βλέπουν μέσα προς το φεστιβάλ και έξω προς τα μεγαλοπρεπή κτίρια.
Οι φράχτες αυτοί ήταν στολισμένα με ολόκληρες πλεξούδες φρεσκοκομμένων φυτών λυκίσκου, δίνοντας το στίγμα του φεστιβάλ. Επτά είσοδοι έδιναν πρόσβαση μέσα κι έξω. Ένας υπάλληλος της οργάνωσης ήταν παρών στην είσοδο, όχι για να κόβει εισητήρια αφού τέτοια δεν υπήρχαν, αλλά για να ρυθμίζει την κυκλοφορία όταν ο κόσμος σύντομα αυξήθηκε, αποτρέποντας να γίνει το αδιαχώρητο.
Έξω απ’ την περίμετρο υπήρχαν κοντέινερ με τουαλέτες οι οποίες καθαρίζονταν τακτικά απ’ τους υπαλλήλους που ήταν παρόντες και εισέπραταν 0.30 ευρώ από τους χρήστες. Πιο δίπλα υπήρχαν και μια-δυο κινούμενες μικρές καντίνες που σέρβιραν τοπικά φαγητά – μην φανταστείτε λουκάνικα και τέτοια – αλλά έτσι κι αλλοιώς ήταν εύκολο να πας σ’ ένα απ’ τα παρακείμενα στην πλατεία εστιατόρια ή καφέ και να φας ό,τι θέλεις.
Σ' ένα κοντέινερ εκτός περιμέτρου είχε και την πραμάτεια του το γνωστό (αλλά πανάκριβο) ιντερνετικό μαγαζί Belgian Beer Shop.
Ταμεία υπήρχαν σε δυο σημεία στην περίμετρο της εκδήλωσης, τα οποία πουλούσαν καπάκια με το σήμα του Belgian Paradise και αντιστοιχούσαν σε αγοραστική αξία 1 ευρώ. Μ’ αυτά τα καπάκια πλήρωνες τις μπύρες στα περίπτερα των ζυθοποιϊών, βάσει ενός τιμοκαταλόγου που ήταν και δημοσιευμένος από πριν και αναρτημένος στην είσοδο, αλλά και στο κάθε περίπτερο.
Οι περισσότερες μπύρες κόστιζαν 3 ευρώ (= 3 καπάκια) αλλά υπήρχαν και κάποιες με 2 ή με 4 ευρώ. Οι τιμές αυτές δεν ήταν «ειδικές για το φεστιβάλ» μια και ήταν περίπου οι ίδιες με αυτές που πλήρωνες και σε κάποιο καφέ στη πόλη.
Στη φωτό βλέπετε τις τιμές που κόστιζαν στο φεστιβάλ οι γνωστές μας μπύρες της Het Anker... 3 ευρώ
Στο φεστιβάλ συμμετείχαν 30 περίπου ζυθοποιίες, με αρκετές ετικέτες η καθεμία σε βαρέλι και όλες τις υπόλοιπες τους σε μπουκάλι. Ένας λεπτομερής κατάλογος ήταν αναρτημένος όπως είπαμε και πρωτίτερα στην είσοδο της εκδήλωσης, με τις προσφερόμενες μπύρες χωρισμένες σε κατηγορίες, ώστε ο καθένας να ξέρει τι επιλογές έχει στην κατηγορία της προτίμησής του.
Οι συμμετέχουσες ζυθοποιίες στεγάζονταν ανά δυο σ’ ένα περίπτερο, εκτός απ’ τις τραππιστικές που είχαν συγκεντρωθεί όλες μαζί σ’ ένα διπλό περίπτερο. Εδώ να σημειώσω πως Westvleteren Blonde μπορούσες να βρεις μόνο αν πήγαινες νωρίς νωρίς - ή καλύτερα πριν ανοίξει επίσημα τις πόρτες του το φεστιβάλ Πάντως άνετα έβρισκες ν' αγοράσεις Westy στις Βρευξέλες. Εγώ χτύπησα δυο μπουκαλάκια 8άρες στο Beer Planet...
Τα περίπτερα ήταν το ένα δίπλα στο άλλο, σχηματίζοντας ένα ορθογώνιο γύρω απ’ το οποίο κινούνταν οι επισκέπτες.
Μπροστά στα περίπτερα υπήρχαν μικροί πάγκοι για το σερβίρισμα και τα σουβέρ που είχαν τοποθετηθεί ήταν στη διάθεση του καθενός, αν και όποτε ζητήσαμε και ένα-δυο ακόμα μας έδωσαν μ’ ευχαρίστηση.
Εδώ να πω πως στα καταστήματα που πουλάνε μπύρες, πουλάνε και σουβέρ, είτε σε πακετάκια είτε χύμα. Οι μπύρες δε που αγοράζεις στα καταστήματα κοστίζουν το ίδιο σχεδόν με το να πας να τις πιείς στο μπαρ – μέσος όρος 3.5 ευρώ δηλαδή. Κανένας λοιπόν δεν παραπονιέται ότι ο άλλος του παίρνει την πελατεία.
Πιο έξω απ’ τους πάγκους των περιπτέρων, οι οργανωτές είχαν τοποθετήσει διάσπαρτα και αρκετά σταντς των 6 ατόμων (όρθιοι μόνο), οπότε μπορούσες να πάρεις τη μπύρα σου και να την απολαύσεις μακριά απ’ τα σκουντήγματα αυτών που ήθελαν να παραγγείλουν.
Βέβαια μετά το μεσημέρι που ο κόσμος αυξήθηκε και παρά που οι «πορτιέρηδες» έλεγχαν κάπως την κατάσταση, και σκουντήγματα υπήρχαν και μπύρες χύνονταν και ποτήρια έσπαγαν.
Εδώ βέβαια να πω, πως φέτος δεν υπήρχαν τα άλλοτε κλασσικά ποτήρια του φεστιβάλ με το σήμα του Belgian Paradise, τα οποία έπαιρνες στην είσοδο αντί συμβολικού ποσού και έπινες τη μπύρα σου σ’ αυτά, αλλά με μεγάλη ευχαρίστηση είδα πως όλες οι ζυθοποιίες σέρβιραν τη μπύρα τους στα δικά τους ειδικά ποτήρια.
Κι αν έσπαγε κάποιο κανένας δεν στενοχωριόταν, αλλά αντίθετα άκουγες απ’ τους γύρω (συμπεριλαμβανομένου και του προσωπικού της ζυθοποιίας) ένα κεφάτο και κοροϊδευτικό Ουάαου!!!
Στα happenings της σημερινής μέρας ήταν η άφιξη των επίσημων του «Σώματος των Ζυθοποιών» συνοδεία μπάντας, αλλά και η παρέλαση των παραδοσιακών αμαξιών κι αλογάμαξων των ζυθοποιίων, που ξεκίνησαν στολισμένες απ’ την «ψαραγορά» για να καταλήξουν στο χώρο της εκδήλωσης. Παρέα και κάποιοι καρνάβαλοι έδιναν ένα διαφορετικό αλλά πάντα διακριτικό χρώμα στη γιορτή.
Οι υπεύθυνοι μάλιστα της εκδήλωσης, είχαν στήσει λίγω έξω απ’ την περίμετρο και κάποιες επιδείξεις σερβιρίσματος μπύρας, αλλά κι ένα μικρό διαγωνισμό σερβιρίσματος και blind testing (που ‘σουνα βρε Μilton να τους φάμε όλους...)
Μέσα στα περίπτερα τώρα, ακολουθήσαμε τις κλασσικές οδηγίες προς φεστιβαλλομένους και κάναμε μια γύρα όσο ήταν νωρίς και δεν είχε κόσμο, να δούμε τι μπύρες παίζουν, τις τιμές τους και να πιάσουμε και κουβεντούλα με τους ζυθοποιούς, οι οποίοι μ’ ευχαρίστηση μας έβαζαν στα μυστικά των προϊόντων τους. Πουθενά δεν άκουσα έναν ζυθοποιό να πει πως η μπύρα του είναι η καλύτερη (αν κάποια μπύρα είχε πάρει κάποιο βραβείο, το έβλεπες απ’ τις πινακίδες που ήταν αναρτημένες στα σταντς) ούτε - το κυριότερο - πως η μπύρα του διπλανού είναι χειρότερη ή πιο ακριβή. Οι συζητήσεις μάλιστα που είχαν πιάσει κάποιοι, που εμφανώς είχαν ειδικές γνώσεις, περί συστατικών, συνταγών, συνθηκών ζύμωσης, κλπ μ’ έκαναν να καταλαβαίνω που βρισκόμουν.
Ο περισσότερος όμως κόσμος, δεν είχε ούτε ειδικές γνώσεις – έτσι κι αλλοιώς και στο Βέλγιο οι περισσότεροι πίνουν είτε pils είτε τις απλούστερες απ’ τις blonde ales, οι οποίες κυκλοφορούν απ’ τον τοπικό (πλέον διεθνή) κολοσσό της ΙnBev, o οποίος είχε προφανώς περίπτερο στο φεστιβάλ, με Leffe, Hoegaarden, Jupiller και Stella Artois, τα σήματα δηλαδή που συναντάς στις περισσότερες διαφημίσεις και στα περισσότερα φωτεινά σήματα έξω απ’ τα μπαρ και τα καφέ. Κάτι σαν τη δική μας την Αθηναϊκή Ζυθοποιία.
Κάποιοι νεαροί Βέλγοι μάλιστα, με τους οποίους μίλησα στο φεστιβάλ και οι οποίοι γνώριζαν και πονούσαν την σκηνή της Βέλγικης μικροζυθοποϊίας, με ξόρκιζαν να μποϋκοτάρω όσο μπορώ την InBev η οποία κυνηγά και εξαγοράζει ή υποχρεώνει σε κλείσιμο (δια της πολεμικής οδού) μικρές ελπιδοφόρες ζυθοποϊίες.
Περίπτερο περίπτερο λοιπόν, είχαμε την ευκαιρία να δοκιμάσουμε κάποιες καινούργιες μπύρες, άλλες παλιότερες αλλά ως τώρα άγνωστες σε μας και κάποιες άλλες αγαπημένες μας μπύρες αλλά σε βαρέλι. Απ’ τις καλύτερες που δοκίμασα ήταν η Boon Kriek Mariage Parfait. Την είχαν κρυφή αλλά ο νέος Βέλγος φίλος μας ο Ivan (σίγουρα ο Τρομερός) μας είπε να τη ζητήσουμε, κλείνοντας το μάτι στον υπεύθυνο της ζυθοποιίας που έκανε πως δεν καταλάβαινε… Υπέροχη γεύση και ισορροπία, μεταξύ της γλύκας των φρούτων και της ξινίλας της φυσικής lambic, από ένα μίγμα kriek lambic 2,3 και 4 ετών ωρίμανσης.
Πολύ καλή και η Echt Kriekenbier της Verhaeghe (που βγάζει και την αγαπημένη Duchesse de Bourgogne) αλλά και ως φρουτόμπυρα, παρά καθαρή lambic, η Kasteel Rouge.
Δοκίμασα επίσης τη βραβευμένη Saison της St. Feuillien, τη νέα μπύρα της Het Anker, τη Maneblusser, μια σπιρτόζικη blonde ale που φτιάχτηκε για την τοπική αγορά του Mechelen, αλλά και την Mongooze Coconut, ένα μπυροειδές με έντονη τη γεύση της καρύδας, που απ’ ότι είδα βέβαια έκανε θραύση στους παρευρισκόμενους. Τέλος καταναλώσαμε και κάποιες Κwak και Deus στο πολύ ζεστό και παρεϊστικο περίπτερο της Bosteel. Nα σημειώσω εδώ, πως η Kwak - προφέρεται Κουάκ, η Karmeliet - προφέρεται Καρμελίτ- και η Delirium Tremens, ήταν οι μπύρες που έβλεπες να κρατούν οι περισσότεροι επισκέπτες. Να φταίνε άραγε τα ξεχωριστής ομορφιάς ποτήρια, ή μήπως η αναμφισβήτητη ποιότητά τους αρκεί;
Η μπάντα, στριμωχνόταν ανάμεσα στον κόσμο και κράταγε το κέφι μας ψηλά με τους φολκλόρ αλλά και τζαζ ρυθμούς της.
Ο συμπαθής αν και ογκώδης πορτιέρο στην αρχή ήταν άνετος και μας έδινε το φυλλάδιο του φεστιβάλ όλο χαμόγελα όπως μπαίναμε. Μετά όμως, που ο κόσμος πύκνωσε πήρε το αυστηρό του ύφος και εκτελούσε χρέη τροχονόμου αφήνοντας να μπουν μόνο τόσοι όσοι έβγαιναν. Προς το τέλος μάλιστα, έλεγε και σε όσους κρατούσαν τσάντα ή φορούσαν παλτό να τ' ανοίξουν... μάλλον για τους σουφρωτήρες ποτηριών ήταν αυτό !
Οι όμορφες αλογάμαξες με τα περιποιημένα άλογα που έσερναν τα κάρα με τα βαρέλια των ζυθοποιϊών, μας θύμισαν εικόνες απ' την καθημερινότητα πριν από όχι και τόσο πολλά χρόνια
Τα καπάκια που είχα προμηθευθεί μου τελείωσαν σχετικά γρήγορα και αργά τα’ απόγευμα ξέμεινα πάλι ρέστος. Η πινακίδα στο ταμείο του φεστιβάλ «Κλείνουμε στις 19.30 για λόγους ασφαλείας» με άφησε παγωμένο.
Δεν πειράζει είπα στον εαυτό μου. Υπάρχουν και τα μπαράκια που βρίσκεις όποια μπύρα θες.
Κάτι να τσιμπήσουμε στα γρήγορα λοιπόν (κάτι που το κάναμε και στα ενδιάμεσα βέβαια, γι αυτό και τα καταφέραμε να πιούμε τις διπλές μπύρες απ’ ότι ελπίζαμε) και μπρος για τα Poechenellekelder – το πανέμορφο και κυριολεκτικά κουκλίστικο καφέ δίπλα στο Mannekin Pis που επέλεξα αντί του «κλασσικού» και θορυβώδους Delirium με τις 2000 μπύρες.
Με Kerkom Bloesom Bink, Jambe de Bois της De la Senne και St. Bernardus Abt 12, συνοδεία χορταστικού πλατώ τυριών, πήγαμε για ύπνο κατευχαριστημένοι. Τώρα αν με ρωτήσετε αν θα ‘θελα να μείνω και την Κυριακή ...
|
|
|
|
Beer-o-Νέα !! |
|
Αν θέλετε τα νέα μας στο...e-mail σας
|
|
