Γράφει ο H. Lupulus | 8 Μαΐου 2010 Για το all4beer.com  

"Ποια Τεχνολογία Υπολογιστών και κουραφέξαλα? Αν θέλετε να δείτε πραγματικά που συμβαίνουν τα «μαγικά» ρίξτε μια ματιά στον κόσμο της Τεχνολογίας Τροφίμων!"


1. Αντί Προλόγου

Χάος η Βιο / Χημεία, κύριοι!

Μιας όμως κι ο φίλος John Rebus είπε (και καλώς έπραξε), ενσυνείδητα ή όχι, συντονισμένα ή τυχαία, να ξυπνήσει τον Δράκο που κοιμόταν και που ακούει στο όνομα “Πρόσθετα στην Μπύρα”, ας προσπαθήσουμε να δούμε κατάματα το θεριό. Με νηφάλια και ψύχραιμη, όσο το δυνατόν αντικειμενική και κατανοητή προσέγγιση. Είστε αλήθεια έτοιμοι να προχωρήσετε στην ανάγνωση;

06 Μαϊου 2010 | Γράφει ο complex για το all4beer.com  

Εκείνο που θα θελα να τονίσω είναι πως όλες οι μπύρες δεν είναι ίδιες. Ακόμη και  την ίδια μάρκα μπύρας ο καθένας από μας μπορεί να τη γευτεί πολύ διαφορετικά ανάλογα με το αν σερβίρεται από ένα μπουκάλι ή χύνεται με σταθερή ροή σε ένα ποτήρι από μια κάνουλα, η οποία ονομάζεται draft (vom fass).

Εκτός από τις ποικίλες περιεκτικότητες σε αλκοόλη, από τα πολλά εμπορικά σήματα, από τόσες διαφορετικές γεύσεις, πάνω από όλα και σημαντικότερος για μένα, είναι ο τρόπος με τον οποίο σερβίρονται οι μπύρες. Με αυτή την έννοια, υπάρχουν δύο είδη μπύρας και συγκεκριμένα: οι βαρελίσιες μπύρες και τα μπουκάλια μπύρας !Κάθε «είδος – μέθοδος» διακίνησης ή σερβιρίσματος έχει τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματα που μπορεί να επηρεάσουν τη γεύση και την μακροζωία της μπύρας.

Ευπάθεια στο φως

Η Μπύρα που διακινείται και σερβίρεται από μπουκάλια μπορεί να υποστεί βλάβη από την υπεριώδη ακτινοβολία που εισέρχεται μέσα σ’ αυτά. Βέβαια το χρώμα του μπουκαλιού που συνήθως είναι σκούρο καφέ (ζυθοποιεία που σέβονται το προϊόν τους)  παρέχει ένα αρκετά καλό ποσοστό προστασίας. Τα υπόλοιπα χρώματα μπουκαλιών είναι καθαρά θέμα marketing. Παρόλα αυτά η διακίνηση και η αποθήκευση από τα καταστήματα και τους εισαγωγείς σε εξωτερικούς χώρους και η έκθεση στον ήλιο,  ιδιαίτερα το καλοκαίρι που η κατανάλωση είναι μεγάλη, ευθύνεται  τις περισσότερες φορές, για αλλοιώσεις στο προϊόν (ονομάζεται skunked beer or light-struck). Το βαρέλι αντίθετα,  προστατεύει το προϊόν 100% και έτσι δεν θα πιούμε ποτέ μια skunked draft μπύρα.

6 Απριλίου 2010 | Γράφει ο Μίχος για το all4beer.com

Η λατινική ονομασία του λυκίσκου είναι Humulus Lupulus (Λυκίσκος το ζυθοβότανο) και τον συναντούμε με τις ονομασίες λυκίσκος ή αγριόκλιμα. Ο Humulus Lupulus, σύμφωνα με την επιστημονική του ονομασία πλέον, είναι ένα αναρριχόμενο, πολυετές φυτό, ανήκει στην οικογένεια των κανναβοειδών, της οποίας χαρακτηριστικότερος εκπρόσωπος είναι η ινδική κάνναβη. Είναι πολύχρονη πόα με βλαστούς αναρριχόμενους που μπορούν να φτάσουν από τα 6 εως και 10 μέτρα.

Στην Ευρώπη χρησιμοποιείται από τον 11ο αιώνα στη ζυθοποιία και η ονομασία του τότε ήταν χούμελη. Kαλλιεργείται για τους κώνους των θηλυκών ανθών από τα θηλυκά φυτά.
Tα θηλυκά άνθη του λυκίσκου, έχουν το μέγεθος του αντίχειρα ή είναι λίγο μικρότερα. Αυτά ξηραίνονται σε ξηραντήρια και επεξεργάζονται με ατμούς θείου για να καταστραφούν οι μικροοργανισμοί. Όμως τα αποξηραμένα άνθη δεν μπορούν να αποθηκευτούν για μεγάλο χρονικό διάστημα. Έτσι συνήθως στα σύγχρονα ζυθοποιία χρησιμοποιείται το εκχύλισμα από τα άνθη. Δηλαδή αυτά δεν μεταφέρονται στα εργοστάσια αλλά εκχειλίζονται τα οσμηρά και γευστικά συστατικά τους στις αγροτικές περιοχές που παράχθηκαν. Στη συνέχεια συσκευάζονται σε δοχεία υπό κενό και διατηρούνται αναλλοίωτα μέχρι να χρησιμοποιηθούν.

12 Μαρτίου 2010 | Γράφει ο Μίχος για το all4beer.com

Η Corfu Microbrewery λοιπόν, αφού πλέον παράγει τις μπύρες της σε δικές της εγκαταστάσεις στον Αρίλλα της Κέρκυρας, μας έδωσε δείγματα γραφής το καλοκαίρι με τις δυο φρέσκιες απαστερείωτες ετικέτες της :

Corfu Real ale special & Corfu Real ale bitter τις οποίες και ευθύς αμέσως παρουσιάσαμε στο all4beer.com

Το χειμώνα του 2009 είχαν κυκλοφορήσει εξάλλου ευρέως και οι πρώτες παστερειωμένες ετικέτες της ζυθοποιίας: οι Royal Ionian Lager & Pilsener. Με άλλη μια pilsener παρασκευασμένη αυτή τη φορά στην Κέρκυρα επανέρχεται στα δρώμενα της χώρας μας η Κερκυραϊκή Μικροζυθοποιία. Μιλάμε όμως, για μια pilsener απαστερείωτη και αφιλτράριστη. Μια φρέσκια μπύρα επομένως με διάρκεια ζωής μόλις 12 ημέρες στο βαρέλι παρακαλώ ...

28 Μαρτίου 2010 | Γράφει ο complex για το all4beer.com

Το Gulpen  είναι ένα χωριό στην Ολλανδική επαρχία Limburg, κάπου ανάμεσα στο γνωστό Maastricht και στη γερμανική πόλη Aachen.  Το όνομά του προέρχεται από το ποτάμι Gulp που περνά ακριβώς από το κέντρο του χωριού και δημιουργεί ένα χαρακτηριστικό ολλανδικό τοπίο.

Το χωριό αυτό είναι η έδρα της ζυθοποιίας Gulpener. Εκεί παράγεται η συγκεκριμένη μπίρα που μπορεί κανείς να συναντήσει σε όλη τη χώρα. Οι πρώτες ύλες της, δηλαδή το κριθάρι και ο λυκίσκος παράγονται στην ίδια περιοχή από αγρότες που περηφανεύονται για τους βιολογικούς και οικολογικούς τρόπους καλλιέργειας της γης τους. Η επιχείρηση θεωρείται από τις πιο καινοτόμες της Ευρώπης. Η φήμη της έχει χτιστεί αργά και σταθερά και σήμερα είναι γνωστή για πρακτικές που φανερώνουν κοινωνική ευθύνη και ενδιαφέρον για το περιβάλλον της περιοχής.

Και φυσικά παράγει μια εκπληκτική μπύρα!!!

8 Μαρτίου 2010 | Γράφει ο Dokimos για το all4beer.com

Η Νορβηγία ήταν κάποτε μία χώρα χωρίς καμία δική της μικροζυθοποιία. Ίσως αυτός να είναι και ο κύριος λόγος που ο Kjetil Jikiun έβρισκε τόσο ενδιαφέρουσες τις αντίστοιχες προσπάθειες στην απέναντι μεριά του Ατλαντικού κάθε φορά που ως πιλότος μεγάλης ευρωπαικής αεροπορικής εταιρείας προσγειωνόταν στις ΗΠΑ. Αυτή η αγάπη του σίγουρα πάντως επηρέασε το χόμπυ του να φτιάχνει τη δικιά του μπύρα, χόμπυ το οποίο εξελίχθηκε τόσο ώστε το 2002 να ανοίξει τη δικιά του ζυθοποιία [σ.σ: με το συνεργάτη του Gunnar Wiig] με μότο ''η ασυμβίβαστη ζυθοποιία''.